Ja ehhh wat zullen we er van zeggen? Op het verkeerde moment op de juiste plaats,
dat is misschien wel de meest passende beschrijving voor mij voor deze sportmiddag.
Nu is Kuurne Brussel Kuurne natuurlijk niet één van de makkelijkste wedstrijden
en dus is het zaak te vertrekken met een plan. Deze koers bestaat uit een redelijk
lange aanloop naar een heuvelzone toe waar elk jaar weer het kaf van het koren wordt
gescheiden. Achtereenvolgens worden binnen enkele kilometers de Kanarieberg, Kruisberg,
Oude Kwaremont en Cote de Trieu bedwongen. Met Baden Cooke en Borut Bozich hadden
wij 2 rappe mannen in onze ploeg die normaal gesproken de finale van deze koers
mee zouden moeten kunnen kleuren. Het plan was dus om deze 2 mannen zo fris mogelijk
in de finale te krijgen.
Allereerst wordt er dan door de overige 6 renners geprobeerd
iemand mee te krijgen in de vroege ontsnapping. Een koers bij de beroepsrenners heeft
9 van de 10 keer een vroege ontsnapping maar helaas halen de vroege vluchters het ook
9 van de 10 keer niet tot de finish en dan druk ik me nog positief uit voor deze
dappere krijgers. Toch heeft het mee zitten in een vroege vlucht voldoende voordelen,
voor de ploeg en jezelf, om je hieraan te wagen. Na lang demarreren en sprintjes
trekken was het pas na 100 km vlak voor de heuvelzone dat een groepje van een man
of 10 zich wist af te scheiden van het peloton. Een vroege vlucht kon je het inmiddels
al niet meer noemen maar onze Deen zat mee dus dat was goed.
Op naar de heuvelzone. Met
gevaar voor eigen leven en die van anderen is het zaak zo ver mogelijk van voren te
beginnen aan elk klimmetje maar dat geld voor alle 200 renners die nog in het peloton
aanwezig zijn. Het gevolg, windgesuis in je oren, geschreeuw, piepende remmen, en
ja ook wielrennen is gewoon een contact sport op zo'n moment. Op de kanarieberg zat
ik redelijk van voor maar ik wist toch nog wat op te schuiven tot vlak achter het
treintje van quickstep. Op naar de kruisberg in prima positie, wederom gesuis, geschreeuw, stinkende remblokken, fietsen die niet geheel meer recht door de bocht gaan en pats daar leggen er 2
voor je neus op de grond, maar helaas je hebt nog een beetje snelheid dus ga je
er overheen. Daar waar de voetballer nog even zou blijven leggen zoek je je fiets
en kan je nog net weer aansluiten in een achterop geraakte groep. Terug komen was
er niet meer bij.
Wielrennen bestaat voor 90 % uit teleurstellingen, vandaag is mijn
kans op succes dus weer een beetje groter geworden, het is slechts een questie van
tijd. Baden Cooke was uiteindelijk onze beste man op de 20ste plaats. Mijn volgende
koers? Ik laat het jullie zo snel mogelijk weten.
Hieronder nog een reportage wat de NOS maakte in aanloop naar de Omloop het Nieuwsblad.