Goede benen, Slechte benen
Goede benen slechte benen. Nee het leven spaart je niet. Goede benen slechte benen. Soms geluk en soms verdriet. Het zou de titelsong van een slechte wielersoap kunnen zijn. Je hoort het renners zo vaak zeggen "ik had slechte benen" of "ik was super vandaag". Naarmate een etappe koers vordert neemt de uitspraak van de slechte benen vaak de overhand maar zelfs dan na een aantal slechte dagen kan daar ineens die goeie dag weer zijn. Het antwoord op wanneer goed en wanneer slecht en waarom moet ik u helaas verschuldigd blijven want er is vaak geen touw aan vast te knopen.
Zo startte ik gister in de 3e etappe van de Ronde van Denemarken vol goede moet met de hoop op de goede benen. Maar na een aantal uur koers kon ik helaas de conclusie trekken of beter gezegd voelen dat het niet mijn dag zou worden. De regen en wind die in overvloed aanwezig waren en wat mij normaal gesproken in mijn element doet geraken maakten het mij niet echt makkelijker. Een zeer lastig finale rondje deed mij uiteindelijk belanden op minuten achterstand van de winnaar. Een korte eindklassering staat dus sinds dien op mijn buik geschreven.
Vanmorgen vertrokken we dan opnieuw voor het eerste deel koers van de dag, een etappe over 110 kilometer. Ik had mij net als alle andere dagen op de zelfde manier gesoigneerd (voorbereid/verzorgd) voor deze rit. De dag tevoren een goede massage gehad, goed geslapen en goed ontbeten. Maar waarom dan nu ineens wel die goede benen? Joost mag het weten, en het mij vertellen natuurlijk. Vanaf de start reden we weg met een man of 10, een paar ploegen misten dus werden we weer terug gepakt, nog even alleen geprobeerd maar dat is zelfs voor een renner met goede benen niet te doen als het peloton geen toestemming geeft. Pas na ruim een uur non stop demarreren en al meer dan 50 km te hebben afgelegd waren het 4 geluksvogels die weg mochten rijden. Waarom zij wel en ik niet? Het is het geluk wat soms nog wel eens een belangrijke rol speelt in het wielrennen. En nog zuurder is het dan als ze uiteindelijk ook voor de overwinning mogen rijden.
s'Avonds was er dan nog een tijdrit over 15,5 km. Met een gemiddelde snelheid van bijn 47 km/u kwam ik niet verder als een 47 plaats. Morgen is de laatste dag, nog een dagje knallen met goeie benen, als Joost mij ten minste kan vertellen waar ik ze kan halen.
Ciao!