Zoals ik in mijn vorige stukje van de Ronde van Drenthe al aangaf is de kans op
een massasprint in de Scheldeprijs vrij groot aanwezig. 3 mannen waarvan Mathé
Pronk van onze ploeg reden lange tijd voor het peloton uit maar daar achter
organiseereden een aantal ploegen een achtervolging om die massasprint ook
daadwerkelijk te krijgen. Op 40 km van de streep vroeg Baden Cooke (één van onze
sprinters) mij om bij de auto een colatje en een geletje (een stroopachtige
zoete substanties om de energie voorraad op peil te houden) te gaan halen.
Eenmaal gehaald en opweg naar Baden voor de overdracht was daar ineens één van
de kasseistroken van het plaatselijke rondje en een massale valpartij. Aangezien
op kasseistroken vaak met de handen boven op het stuur gereden wordt voor wat
extra comfort en de remmen op dat moment moeilijk of niet te bedienen zijn was
de ravage extra groot. Op een of andere manier kon ik zoekend naar mijn remmen
en slingerend langs verwrongen fietsen en kermende renners mij een weg banen
door het schroot. Even dacht ik dat ik er door was toen daar die ene eenzame
fiets nog lach van die onbekende renner die mijn achterwiel tot iets onberijdbaars
maakte. 20 meter verder dan het plaats delict stond ik daar dan moederziel alleen
de ravage te overzien en te wachten op een nieuw achterwiel. Voor je dan weer
verder kunt is het peloton allang vertrokken. Gelukkig kon ik toch nog even mijn
colatje en geletje aan Baden geven die daar net uit de greppel omhoog kwam
klauteren, missie volbracht ;-)
De planning was om na de koers weer terug te keren naar huis maar er was nog een
startplekje vrij gekomen in de GP Denain (Noord-Frankrijk) die een dag later
verreden zou worden. Prima dacht ik en zo dus donderdagochtend in een regenachtig
Denain aan de start verschenen. Ook deze koers draaide uit op een massasprint.
Borut Bozic was de man die het voor ons moest gaan doen. De voorbereiding op
deze sprint liep echter niet geheel volgens plan. Met Bobbie Traksel en Borut in
mijn wiel kwam ik met nog 1500 meter te gaan noodgedwongen al op kop. Op 1 km
van de streep op kop komen met 2 man in het wiel is eigenlijk al vroeg genoeg.
Gevolg was dus dat we te vroeg stil vielen en Borut niet met topsnelheid op 200
meter van de finish afgezet kon worden. Iedereen komt dan over je heen en Borut
werd daardoor maar 16e maar het idee was goed, deze ervaring nemen we weer mee
naar de volgende wedstrijden en dan gaat het ons nog wel een paar keer lukken dit jaar.
Aankomende Zondag in de Amstel Gold Race zal dat nog niet zijn want dan sta ik
helaas niet aan de start. Ik heb met mijn 3e plek in de Hel van het Mergelland, wat
praktisch over het zelfde parcours loopt als de Amstel Gold Race, helaas niet
genoeg indruk kunnen maken bij de ploegleiding, iets waar ik stiekem toch wel op
gehoopt had. Op zulke momenten blijft het lastig je te begeven in een ploeg met
allemaal goede renners. Ik hou me vast aan de gedachten dat ook Klaas-Jan Huntelaar
bij Real Madrid wel eens op de bank moet zitten maar dat dat van hem nog geen
mindere voetballer maakt ;-) Wat mijn volgende wedstrijd wordt weet ik niet maar
zodra ik dat weet laat ik dat natuurlijk weer zo snel mogelijk weten.
