Het grote of het kleine bed? Voor dit dilemma stonden Reinier Honig en ik vrijdag
avond bij aankomst in hotel Campanile te Sedan, een Frans plaatsje net over de
Belgische grens in de Franse Ardennen. In deze omgeving werd afgelopen weekend
het Internationaal wegcriterium verreden. Bij binnenkomst in onze hotelkamer
concludeerden wij dat het 2 persoons bed net iets te klein was voor ons beiden
aangezien we niet van plan waren om de nacht in de lepeltjes positie door te brengen.
Het iet wat kleinere uitklapbare bed die daar ook aanwezig was bracht uitkomst.
Maar wie mocht er dan in het grote en wie in het kleine bed slapen? Aangezien
Reinier zelfs door Jens Voigt (de latere winnaar van het rondje) "de Grote" wordt
genoemd vond hij dat hij het meeste recht had om in het grote bed te slapen :-) Nu
ben ik de beroerdste niet ;-) dus ging ik hiermee akkoord op voorwaarde dat we er
de volgende dag om zouden strijden. Er stond toevallig een rit van 190 km op het
programma dus hadden we een deal. Degene die zaterdag als eerste de finish zou
passeren had de laatste nacht van ons verblijf aldaar recht op het grote bed.
Zaterdagmiddag, het moment van de waarheid, de strijd om het grote bed. 190 km
koers door de Franse Ardennen. Het feit dat Laurens ten Dam vorig jaar deze eerste
etappe doormiddel van een vroege ontsnapping tot een succesvol einde had weten
te brengen, bracht bij mij het idee om Reinier op deze mannier te verassen.
Vanaf de start was ik dus attent, opzoek naar een aantal collega's die met mij
die dag op pad wouden gaan. Er waren er echter genoeg dus het tempo lag hoog en
na een aantal ferme demarrages zag ik 4 man op een smalle weg vertrekken toen
ik net daarvoor mijn kartoes had verschoten (dit is een andere verwoording voor
heel veel verzuring in de benen hebben ;-) Het peloton liet begaan en de koplopers pakten
bijna 10 minuten voorsprong. Vanaf dat moment schoten we weer in gang om steeds
meer tijd van de voorsprong af te knabbelen. Toen het 2 minuten was met nog 40
km te gaan viel het peloton stil omdat we anders de vroege vluchters te snel terug
zouden pakken. Voor Reinier en mij het moment om de krachten eens te bundelen,
onze strijd om het grote bed even aan de kant te schuiven en er eens een flinke
snok aan te geven. Paniek in het peloton want de 2 groten van Vacansoleil mochten
niet vertrekken. Op naar een massa sprint dus. Een massale valpartij 5 km voor
de finish gooide voor mij helaas roet in het eten. Na een korte bezichtiging van
het asfalt van dichtbij kon ik gelukkig zonder erg mijn weg richting finish voort
zetten. Mijn strijd om het grote bed was verloren aangezien Reinier de valpartij
had weten te ontwijken. Ook dat is koers. Jimmy Casper was de eerste man aan de finish.
Na een korte maar goede nacht op mijn kleine bedje ging zondag ochtend om 6.00
de wekker alweer. De zomertijd was ingegaan dus was het eigenlijk nog een uurtje
eerder. Erg vroeg voor een wielrenner maar de start van de ochtendrit van 90 km
was al om 8.30 dus hadden we weinig keus. Een stemmetje in mijn hoofd zij mij dat
ik niet moest zeuren omdat het merendeel van de wereldbevolking elke dag zo vroeg
opstaat om naar hun werk te gaan. Nog wat beurs en stijf van de val van de dag
voordien stapte ik op mijn fiets om de eerste regendruppels op mijn blote benen
die altijd extra koud aanvoelen te trotseren. Twee uur daarna vroeg ik mij af wie
in vredesnaam het parcours had uit gestippeld en of hij het zelf wel eens op een
fiets had gereden. En weer klonk er een stemmetje in mijn hoofd die zij dat ik
niet moest zeuren omdat aanstaande zaterdag de Hel van het Mergelland op het
programma staat en dat die ook wel lastig schijnt te zijn. De ochtend rit werd
gewonnen door Jens Voigt. s'Middags was er nog een klimtijdrit van 8 km waar Tony
Martin de snelste was.
Mijn eigen uitslagen van de boven beschreven etappes waren niet benoemenswaardig.
Desalniettemin heb ik voor mijzelf voldoende positieve punten gezien om vol goede
moet de komende koersen in te gaan. Voor het komende weekend is dat dus zaterdag
de Hel van het Mergelland. Vorig jaar eindigde ik daar in de top 15 met een beetje
geluk moet ik daar dus mee kunnen doen in de finale voor een mooi resultaat.
Hieronder nog een samenvatting van het Criterium Internatinaal.