Wouter Mol.nl

Gegevens			Ploegen
	Woonplaats: Geboortedatum: Geboorteplaats: Lengte: Gewicht: Hartslag in rust: Maximum hartslag: Opleiding: Hobby's: Specialiteit:	Heerhugowaard 17-04-1982 Nibbixwoud 1,95 meter 83 kilo 45 190 MBO Bouwkunde Film, muziek, sport Pannekoeken	2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011	Cycling 2000 Team Moes WIN Team Moes DTS Moser AH Skil Moser Fondas P3 Transfer P3 Transfer Fondas P3 Transfer Batavus Vacansoleil Vacansoleil Vacansoleil - DCM

Voetbal was mijn lust en mijn leven in mijn jonge levensjaren. Voor school, na school en het liefst ook tijdens school trapte ik graag tegen een bal. Voetbalvereniging S.E.W. in Nibbixwoud was daarvoor mijn thuisbasis en al mijn schoenen gingen daar versleten. Toen ik 11 werd begon het hardlopen mij te interesseren. In de omliggende dorpen deed ik mee aan wat harloopwedstrijdjes, en in alle bescheidenheid ;-) ging mij dit vrij gemakkelijk af. De overstap naar de atletiekbaan was toen ook snel gemaakt, en omdat mijn vader uit de triathlonsport afkomstig is was ook die link in die tijd snel gelegd. Op 12 jarige leeftijd ging ik dan ook 1 maal in de week naar de zwemtraining waarin ik snel progressie boekte, 2 maal in de week naar de atletiekbaan in Hoorn om het harlopen nog wat extra bij te schaven en oja fietsen, dat hoorde ook bij een triathlon maar het was veruit mijn slechtste onderdeel waar ik maar moeilijk beter in werd. Mijn 3 neefjes die tevens ook naast mij woonden deden aan wielrennen en zag ik elk weekend op pad gaan met familie en fietsen. Ik vond het leuk om af en toe met ze mee te gaan naar de jeugdwedstrijden die ze reden. In die periode kreeg ik ook problemen met mijn voeten tijdens het hardlopen en ben zodoende maar eens met ze mee gaan trainen bij wielerclub HRTC Hoorn. Van het een komt het ander en dus reed ik op 14 jarige leeftijd mijn eerste wedstrijden bij de nieuwelingen. Door de weeks trainde ik af en toe op het club parcours van HRTC Hoorn en in het weekend was er altijd wel ergens een critirium in het land om mij daar 3 tot 4 rondjes in een uur tijd te laten dubbelen door het gehele deelnemersveld. Als 2e jaars nieuweling ging het gelukkig al een stukje beter, ik kon toen goed volgen en won in dat jaar zelfs al mijn eerste wedstrijd in Hondselersdijk. De 2 jaren die daar op volgden kon ik mij bij de junioren weer wat verbeteren. In de criteriums stond ik vooral in het 2e jaar regelmatig op het podium maar een winnaars type was ik helaas niet. Wel wist ik de Ronde van Diemen en de Ronde van Wateringen op mijn naam te schrijven. Ook in de klassiekers kon ik steeds meer meedoen voor de knikkers. Zowel in de Omloop van de Kerspelen als de Omloop van de Veenkolonien mocht ik een keer op het podium staan. Ook mocht ik in die tijd af en toe mee met Ted Rood om voor het district Noord-Holland een wedstrijd te rijden. Als eertse jaars amateur mocht ik gaan rijden bij Cycling 2000. Dit was een nieuwe club gestationeerd in Hoogerheide die onder leiding van Peter Stevenhage vol ambitie de weg op ging. Met 9 Australiers en een aantal talentvolle nederlanders (Luke Roberts, Stef Clement, Sean Sullivan, Marvin van der Pluym, Ruud Aerts en Merijn Zeeman) hadden we een redelijk goede ploeg. Maar de aanpassing bij de amateurs had voor mij nog even de tijd nodig. Een jaar later stopte Merijn Zeeman met fietsen en starte hij zijn eigen wielerploeg. In de volgende jaren reed ik onder leiding van hem bij de ploegen Team Moes WIN, Team Moes DTS, Moser AH en Skil Moser. In de periode dat ik reed voor Team Moes WIN reisde ik regelmatig met wat ploeggenootjes af naar zuid-limburg voor een trainingsweekendje. We logeerden dan bij 3 vrienden van ons die daar in een oud kasteel anti-kraak woonden. Dit bracht ons toen die tijd op het idee om ook in die omgeving een woonruimte te gaan zoeken om daar met een paar wielrenners te gaan wonen. Eind 2002 behaalde ik mijn MBO diploma Bouwkunde en verhuizde daarna samen met Rik Sijm en Floris Goesinnen naar het Limburgse Cadier en Keer vlak onder de rook van Maastricht. We leefden daar eerst 2 jaar in een gezellig klein knus huisje, maar toen wij ook de kans kregen anti-kraak te gaan wonen in het 20 keer grotere klooster dat naast ons kleine huisje stond twijfelden we geen moment. 5 jaar lang heb ik zo met vrienden gewoond, gefietst, gefeest, gelachen en genoten. Maar in 2008 ben ik weer terug gegaan naar Noord-Holland waar ik nog altijd samen woon met Bianca in het mooie Heerhugowaard. In 2006 kwam ik in contact met Daan Luijkx die mij aanbood voor Fondas P3 Transfer te komen rijden. Skil Moser waar ik het jaar daarvoor voor reed ging verder met een ander managment waardoor er voor de huidige renners geen plek meer was. Ik was dan ook blij dat ik bij Daan Luijkx onderdak kreeg. Dat jaar maakte ik een grote stap in de goede richting. Het seizoen was nog maar net begonnen toen ik 5e werd in Nokere Koersen en 3e in de Ronde van Drenthe tussen grote namen. Dat was goed voor mijn zelfvertrouwen en besef dat ik mee kon doen voor de prijzen in grote koersen. Later dat jaar bevestigde ik dat nogmaals voor mijzelf met een top 10 plaats in de Sluitingsprijs Putte Kapellen. Ik kon het goede gevoel ook in 2007 vasthouden en sloot dat seizoen af met 2 klassieker overwinningen. Zowel in de 1 Mei Prijs van Hoboken (1.2) als de Amicon van Keulen Omloop mocht ik het hoogste treedje van van het podium beklimmen. In 2008 duurde het even voor ik wat kon laten zien, ik reed het hele jaar al constant, ik was een vaste waarde voor de ploeg maar een mooie korte uitslag liet maar lang op zich wachten. Tot daar die regenachtige 7de september was, een kopgroep van 8 stormde in de GP Jef Scherens op de streep af en ik mocht daar blij de handen omhoog steken, mijn eerste overwinning in een 1.1 koers, mijn mooiste tot dan toe. 2009 was het jaar van mijn debuut als beroepsrenner. Daan Luijkx was er met behulp van sponsor Vacansoleil in geslaagd een professionele wielerploeg op poten te zetten. De basis was met P3 Transfer Batavus al gelegd en met nog 5 ploegmaten kon ik mee doorgroeien naar een niveau hoger in 2009. Met 2 podiumplaatsen in 1.1 koersen (Hel van het Mergelland en Munsterland Giro) mocht ik tevreden terug kijken op dat jaar en leverde dat mij een nieuw contract op voor 2010. En hoe kun je een nieuw seizoen beter beginnen dan met winnen. Het seizoen van 2010 begon voor mij met de eindoverwinning in de 2.1 koers Tour of Qatar. Ook in de weken daarna kon ik nog wat mooie uitslagen bijeen sprokkelen. Toch was 2010 niet helemaal mijn jaar, halverwege het seizoen kreeg ik te maken met het CMV virus. Dit is het kleine broertje van de ziekte van pfeifer en hield mij noodgedwongen het 2e deel van het seizoen aan de kant. Toch mag ik mijn loopbaan in 2011 gaan voortzetten bij het Vacansoleil - DCM team. Opnieuw een mooie stapje hogerop aangzien ons team voor 2011 een welbegeerde pro tour licentie heeft gekregen en we dus gaan uitkomen in de hoogste divisie van het wielrennen.